OtoIdol.pl - miejsce pełne gwiazd

zespół zjawisk ruchowych będący transformacją ruchów naturalnych, powstający pod wpływem bodźców emocjonalnych, zazwyczaj skoordynowany z muzyką forma elementów ruchowych nosząca określoną nazwę (na przykład walc) przejaw kultury związany z określonym środowiskiem i określoną funkcją (taniec towarzyski, taniec ludowy) utwór muzyczny skomponowany zasadniczo (lub choćby tylko formalnie) w celu wykonania tańca poruszanie się w rytm muzyki, zazwyczaj parami lub w grupie albo w pojedynkę. Inną kwestią jest zakwalifikowanie czynności podlegających powyższej definicji do tańca ze względów ilościowych. Zwykło się uważać, że tańcem można nazwać już dwa świadome i dobrowolne dygnięcia. Każdy ma dość jasne wyobrażenie o tym, czym jest taniec, potrafi jeśli nawet nie opisać, to przynajmniej go rozpoznać i prawdopodobnie sam kiedyś tańczył. Od kiedy socjologia podzieliła czynności ludzkie na przyrodzone i kulturalne, taniec zaliczono do czynności kulturalnych. Najprostszy podział, jakiego można dokonać, to wyodrębnienie trzech odmiennych sfer działalności ludzkiej, w których się rozwinął: religia, rozrywka i sztuka. W każdej z nich pełni inne funkcje. Nie jest to podział ani precyzyjny, ani wyczerpujący. Taniec może być także formą terapii (choreoterapia), zaś dla niektórych ludzi jest po prostu pracą. Elementy tańca występują w niektórych dyscyplinach sportu jak: łyżwiarstwo figurowe, pływanie synchroniczne i gimnastyka artystyczna. Taniec jest zaliczany do ćwiczeń rekreacyjnych mających bardzo korzystny wpływ na zdrowie psycho-fizyczne. W wyniku ruchu ciała w tempie zgodnym z muzyką można wyrazić swoje uczucia, a z samego ruchu czerpać dużą przyjemność. Głównym elementem tańca jest ruch ciała wykonawcy, może on być bardziej lub mniej skoordynowany, szybszy lub wolniejszy, ale zawsze celowy. Drugim elementem tańca jest rytm. Taniec można też nazwać formą komunikacji niewerbalnej. W tym sensie ktoś powiedział (o tańcu religijnym), że: "Taniec jest modlitwą nóg". Historia tańca jest tak samo długa jak historia ludzkości. Taniec jest jedną z najstarszych sztuk pięknych. Był obecny we wszystkich epokach i kulturach. Od tysięcy lat ludzie przekazywali swe opowieści w formie tańca. Zawdzięcza on swe powstanie po części wierzeniom religijnym; ludzie tańczyli po to by sprowadzić deszcz w czasie suszy (tzw. taniec deszczu), czy też spowodować wzrost urodzaju i zapewnić pomyślność łowów. Wojownicy tańczyli, żeby wzbudzić w sobie odwagę przed walką. Możemy się tylko domyślać, jak wyglądały najstarsze tańce. Taniec nie pozostawia namacalnych śladów. W kulturze europejskiej najwcześniejsze wiadomości na ten temat pochodzą od Homera, który w Iliadzie opisuje grecką choreę. Starszy jeszcze opis tańca jaki dotrwał do naszych czasów pochodzi ze Starego Testamentu i odnosi się on do króla Dawida tańczącego przed Arką Przymierza. Niektórzy słynni tancerze to: Isadora Duncan, Margot Fonteyn, Wacław Niżyński, Rudolf Nurejew i Anna Pawłowa. Taniec w różnych okresach historycznych Taniec w średniowieczu Taniec w renesansie Taniec w baroku Taniec jako forma obrzędowa taniec rytualny taniec wojenny taniec w Biblii antyczna Grecja kureci Terpsychora Dionizos dionizje menady antyczny Rzym Salii Bractwo Arwalskie Taniec jako forma spektaklu butoh balet musical klasyczne tańce hinduskie mudra natia bajadera dewadasi taniec brzucha kabaret kankan Rodzaje tańca scenicznego taniec klasyczny taniec współczesny taniec wyrazisty taniec charakterystyczny taniec historyczny Taniec jako rozrywka taniec dworski taniec salonowy taniec ludowy taniec towarzyski taniec nowoczesny