Bob Marley a właściwie Robert Nesta Marley przyszedł na świat 6 lutego 1945 roku w jamajskiej wiosce Nine Miles w pobliżu Saint Ann’s. Zmarł 11 maja 1981 roku. Żył więc krótko, jednak niezwykle barwnie.
Jego ojciec, Norval Marley, sprawował funkcję oficera armii brytyjskiej, natomiast matka, Cedella Booker, była pisarką i piosenkarką z Jamajki. Można więc powiedzieć, iż Bob Marley muzykę miał w genach.
Po kilku latach spokojnego życia w Nine Miles cała jego rodzina przeniosła się do Kingston jednak problemy finansowe zmusiły ich do osiedlenia się w dzielnicy zamieszkiwanej przez najbiedniejszą część społeczeństwa – Trenchtown. Właśnie to miejsce stało się kolebką muzycznego podboju Boba Marleya.
Pracując jako spawacz, kilkunastoletni Marley postanowił założyć amatorski zespół muzyczny. W roku 1962 światło dzienne ujrzał pierwszy singiel nagrany w profesjonalnym studiu – „Judge Not”. Współpracując z tymi samymi muzykami i nagrywając wciąż w tym samym studiu Marley nagrał jeszcze kilka utworów opowiadających codzienne historie z życia w slumsach Kingston. W ciągu kolejnych kilku miesięcy Marley zdecydował się na założenie nieco bardziej profesjonalnego zespołu muzycznego, które skład był dość płynny i wyklarował się w roku 1963, kiedy to Marley, O ’Riley Livingston, Winston Hubert McIntosh, Junior Braithwaite i Beverly Kelsc przyjęli nazwę „The Wailing Wailers”, czyli po prostu wyjce. Zespół w pełnym składzie dotrwał do roku 1966. W tym czasie Bob Marley wyjechał do Stanów Zjednoczonych Ameryki Północnej a Braithwaite i Kelso zdecydowali się na zerwanie współpracy.
Luty 1966 to czas kiedy Bob Marley zawarł związek małżeński z Ritą Anderson – doczekał się z nią trójki dzieci oraz dwoje maluchów adoptował z innych związków Rity. Miał także aż sześcioro dzieci z innymi kobietami. Po ślubie z Ritą Anderson Marley postanowił przeprowadzić się do Delaware. Podejmował się różnorodnych zajęć aby utrzymać swoją siebie oraz swoją piękną żonę, jednak wciąż marzył o powrocie do aktywnego tworzenia muzyki reggae, która wkrótce stała się jego życiową filozofią.
W Delaware nie wytrzymał więc zbyt długo. Już w tym samym roku powrócił na Jamajkę a po wizycie na wyspie króla Etiopii zaangażował się w ruch rastafariański. Po krótkiej aklimatyzacji na rodzinnej wyspie założył z przyjaciółmi Wailing Soul – grupę muzyczną oraz wytwórnię płytową. Decyzja ta pozwoliła im na usamodzielnienie się i wydanie sześciu autorskich singli. Połowa lat siedemdziesiątych zapoczątkowała w życiu Boba Marleya okres znany pod nazwą "Iland House". Określenie to dotyczy domu znajdującego się na Hope Road w Kingston na Jamajce. Dom ten zamieszkiwany i zmodernizowany przez Marleya, jego przyjaciół i muzyków szybko stał się rozpoznawalnym miejscem spotkań uczestników ruchu Rasta. W domu znajdowało się studio nagrań, biuro, miejsca dla zagubionych nastolatków błądzących po ulicach Kingston oraz bardzo wiele pomysłów na dźwięki reggae, które miały wkrótce podbić cały świat.
Pod koniec roku 1976 mimo sprzeciwu kolegów z zespołu Marley postanowił dać publiczny koncert pod tytułem „Uśmiechnij się Jamajko”. Zorganizowany on został na prośbę ówczesnych władz politycznych w celu rozładowania napięcia społecznego spowodowanego problemami gospodarczymi i zbliżającymi się wyborami. Koncert ten mający pierwotnie dać ukojenie ludności Jamajki stał się wielkim coming out’em artysty. Jego utwory stały się charakterystyczne i rozpoznawalne niemalże na całym świecie.
Nie wszystko układało się jednak tak sielankowo. 3 grudnia 1976 roku do domu Marleya wtargnęli ludzie, którzy mieli na celu zlikwidowanie wznoszącej gwiazdy muzyki reggae. Te traumatyczne wydarzenia sprawiły, iż Marley przeniósł się na Florydę i spędził tam aż półtora roku. W tym okresie wykryto u niego pierwsze komórki nowotworowe, które w konsekwencji doprowadziły do śmierci artysty.
Kolejne lata to pasmo sukcesów Marleya, który zyskał światową sławę dzięki łączeniu jamajskich rytmów z ambitnymi tekstami. Dał kilkanaście koncertów mających na celu przełamywanie politycznych barier i z sukcesem koił napięcia społeczne wynikające z kryzysów gospodarczych i finansowych. Jednak pasmo sukcesów przerwane zostało późnym latem 1980 roku, kiedy to nowotwór rozwijający się w ciele Marleya zaczął coraz mocniej atakować. Artysta był jednak zdeterminowany i nie chciał zawieźć swojej wiernej publiczności.
Ostatni koncert dał 23 września 1980 roku w Pittsburgu. 7 października poddał się kompleksowym badaniom, które wykryły guza mózgu, raka płuc oraz żołądka. Marley w trybie natychmiastowym został przyjęty do szpitala. Próby leczenia nie powiodły się jednak i jedynie przedłużyły życia Marleya do 11 maja 1981 roku, kiedy to odszedł w zgodzie z Ortodoksyjnym Kościołem Etiopskim, którego chrzest przyjął pod namową najbliższych kilka miesięcy wcześniej. Pochowany został na cmentarzu w Saint Ann’s. Niedaleko miejsca, w którym przyszedł na świat. Pośmiertnie uhonorowany został Medalem Pokoju ONZ oraz Jamajskim Orderem Zasługi.
Brak komentarzy