OtoIdol.pl - miejsce pełne gwiazd

Budka Suflera - życiorys, biografia

Geneza powstania lubelskiego zespołu Budka Suflera sięga roku 1970, kiedy to w zespole Romualda Lipko Stowarzyszenie Cnót Wszelakich pojawił się nowy członek, a był nim Krzysztof Cugowski. Dopiero po czterech latach zespół przyjął nazwę Budka Suflera, która funkcjonuje do dzisiaj i to właśnie pod tym szyldem grupa muzyków, której przewodził Romuald Lipko osiągnęła największe sukcesy. W zespole, poza wspomnianymi już muzykami, występował także Tomasz Zeliszewski oraz Andrzej Ziółkowski. Na przestrzeni lat skład grupy wielokrotnie ulegał zmianom, aktualnie w zespole poza Cugowskim, Lipko i Zeliszewskim występują także Piotr Kominek (instrumenty klawiszowe), Mirosław Stępień (gitara basowa), Łukasz Pilch (gitara), Anna Patynek (perkusja), Beata Bednarz (śpiew), a także Patrycja Gola (śpiew).

Pierwszym sukcesem zespołu była piosenka Cień wielkiej góry, która powstała jesienią 1974 roku, do jej powstania zainspirował twórców tragiczny wypadek polskich himalaistów, który miał miejsce w roku 1973. Cztery lata później w zespole pojawił się nowy wokalista Romuald Czystaw, który zastąpił Krzysztofa Cugowskiego. Z zespołem nagrał takie przeboje, jak Nie wierz nigdy kobiecie, Za ostatni grosz, Rock'n'roll na dobry początek. Romuald Czystaw opuścił zespół ze względu na poważne problemy z głosem (wyniknęły one z nadwyrężenia strun głosowych podczas licznych koncertów). Jego następcą był Felicjan Andrzejczak, który do zespołu dołączył pod koniec 1982 roku. Andrzejczak występował z zespołem zaledwie rok, a zdążył nagrać dla Budki Suflera przeboje, które do dzisiaj stanowią fundament popularności grupy, mowa o takich piosenkach jak Jolka, Jolka pamiętasz…, Czas ołowiu i Noc komety. Gdy z zespołu odszedł Andrzejczak, w roli wokalisty po raz kolejny pojawił się Krzysztof Cugowski.

Nagrana w 1986 roku płyta Giganci tańczą nie okazała się sukcesem komercyjnym jakiego z pewnością spodziewał się zespół. Wówczas sprzedaż płyt ani działalność koncertowa nie przynosiła spodziewanych zysków finansowych co spowodowało, że członkowie grupy musieli szukać dla siebie dodatkowych zajęć. W latach 1988 – 1992 zespół zawiesił działalność. Budka Suflera próbowała swoich sił w Stanach Zjednoczonych i między innymi dzięki koncertom dla fanów zza oceanu zespół przetrwał kryzys i w 1993 roku wznowił działalność krajową. Tomasz Zeliszewski jako menedżer zespołu zajął się poszukiwaniem wytwórni, dla której Budka mogłaby nagrać kolejną płytę. Krążek Cisza (nagrany w wytwórni New Abra Krzysztofa Świątkowskiego) okazał się wielkim sukcesem, sprzedał się w nakładzie 220.000 egzemplarzy. Największe przeboje z tego albumu, to między innymi Cisza jak ta, Twoje radio, Czas wielkiej wody, a także najbardziej rockowy utwór Młode lwy.

Album Nic nie boli tak jak życie (wydany w 1997 roku) był największym sukcesem zespołu w całej jego historii. Sprzedał się w nakładzie ponad miliona egzemplarzy (żaden inny polski artysta do dzisiaj nie osiągnął takiego rezultatu). Z okazji jubileuszu 25-lecia zespołu Budka Suflera odbyła trasę koncertową po całym kraju, w koncertach brali udział także byli członkowie zespołu, jak Felicjan Andrzejczak, czy Romuald Czystaw.

W 2000 roku zespół nagrał nową płytę Bal wszystkich świętych. Tytułowa piosenka okazała się wielkim sukcesem. Dwa lata później powstał kolejny album zatytułowany Mokre oczy. O ile Bal wszystkich świętych sprzedał się w nakładzie ponad 300 tys. egzemplarzy, o tyle Mokre oczy kupiło zaledwie 35 tys. osób, co było porażką artystyczną i komercyjną zespołu. Na skutek nieporozumień w zespole, z Budki odeszli gitarzyści Marek Raduli i Mieczysław Jurecki. Zmiany personalne zbiegły się z problemami z wytwórnią fonograficzną, nieudaną trasą koncertową i nagrywaniem dwupłytowego albumu z okazji 30-lecia istnienia zespołu. Wbrew wcześniejszym założeniom powstał jedynie albumu Jest (chociaż w planach były dwie płyty Było/Jest). Budka Suflera z okazji 30-lecia istnienia wystąpiła na festiwalu w Opolu, gdzie gościnnie wystąpili m.in. Urszula, Felicjan Andrzejczak, Piotr Cugowski, a także Gary Brooker i Garou.

Dnia 9 sierpnia 2009 roku podczas sopockiego festiwalu zorganizowanego przez telewizyjną dwójkę odbył się koncert zespołu z okazji 35-lecia istnienia. Gościnnie wystąpili: I. Santor, Urszula, I. Trojanowska, F. Andrzejczak oraz R. Czystaw. Pod koniec października 2009 roku zespół wydał najnowszą płytę zatytułowaną Zawsze czegoś brak. Już na początku grudnia płyta osiągnęła status złotej. Zespół nadal cieszy się wielką popularnością wśród fanów z najróżniejszych grup wiekowych. Ciągle jest aktywny koncertowo, co zachęca najmłodsze pokolenia do zapoznawania się z jego repertuarem.