Ci, którzy mieli okazję choć raz zetknąć się z zespołem Cradle of Filth, kojarzą go z wampirami. Słusznie, bo taki wizerunek muzycy tworzą od samego początku, datowanego na rok 1991, kiedy w brytyjskim hrabstwie Suffolk Daniel Lloyd Davey założył kapelę, nadając sobie pseudonim artystyczny Dani Filth. Wokalista nawiązał współpracę z gitarzystą Paulem Ryan i jego bratem, klawiszowcem Benem Ryan oraz z basistą Johnem Richard i perkusistą Darrenem White. Dziś można powiedzieć, że z pierwotnego składu grupy zachował się jedynie Dani.
Kolebka Plugastwa uznawana jest za zespół black, gothic, symphonic metalowy. Sami muzycy określają swoją twórczość mianem extreme metal. Charakterystyczny, piskliwy wokal, oryginalne teledyski oraz widowiska koncertowe z pokazami akrobacji i fire breathingu doskonale dopełniają wizerunek artystów, stylizowany za pomocą corpse paint na wampirów.
W 1992 roku zespół wydał cztery dema: A Pungent and Sexual Miasma, Invoking the Unclean, Orgiastic Pleasures Foul oraz The Black Goddess Rises. Rok później udało się wydać kolejne: Total Fucking Darkness i podpisac kontrakt z wytwórnią Cacophonus. Po tym wydarzeniu, pierwszy raz zachodzi zmiana w składzie grupy: odchodzi Darren White i zastępuje go Nicholas Barker.
Współpraca z nową wytwórnią muzyczną zaowocowała w 1994 roku debiutanckim albumem The Principle of Evil Made Flesh. W miejsce braci Ryan i Paula Allender do zespołu dołączają gitarzysta Stuart Antsis i klawiszowiec Damien Gregori. Po dwóch latach, wydano mini album, p.t. V Empire or Dark Faerytales in Phallustein. W tym samym roku zakończono współpracę z Cacophonus i wraz z wytwórnią Music for Nations wydano drugi studyjny album Dusk...and Her Embrace, z nowym członkiem zespołu Gianem Pyres. Po nagraniu płyty odszedł Gregori i zastąpił go Les Smith. Promocja nowego krążka była kontrowersyjna: zespół wyprodukował koszulki z napisami: „I love Satan”, „Vestal Masturbation”, „Jesus is a Cunt”, czy z dwuznacznym rysunkiem zakonnicy.
W 1998 roku Cradle of Filth wydali Cruelty and the Beast, album koncepcyjny poświęcony węgierce Elżbiecie Batory, która słynęła z kąpieli w krwi dziewic. Płyta osiągnęła duży sukces. Po raz pierwszy wydano wtedy DVD - PanDaemonAeon. Zaszła również kolejna zmiana w składzie grupy: odszedł perkusista Barker, a dołączył Was Sarginson, z udziałem którego wydano drugi mini album: From the Cradle to Enslave. Nowy członek zespołu nie pozostał nim długo. Szybko zastąpił go Norweg Adrian Erlandsson. Wspomniany mini album jest istotny, ponieważ do tytułowej piosenki nagrano pierwszy teledysk zespołu, wyreżyserowany przez Alexa Chandon’a. W tym momencie odchodzą Les Smith i Stuart Antsis, a do zespołu dołączają Martin Powell i ponownie Paul Allender.
Początek nowej dekady to dla zespołu czwarty album, zatytułowany Midian. Łagodniejsze, gotyckie brzmienie opowiada o losach biblijnych Midianitów. W grudniu 2000 roku Cradle of Filth po raz pierwszy wystąpił na polskiej scenie – w krakowskim Klubie 38.
W kolejnym roku zespół założył własną wytwórnię muzyczną Abracadaver i wydał album: Bitter Suites to Succub. Dani odniósł prywatny sukces, wstępując w roli głównej w filmie grozy Alexa Chandon’a, p.t. Cradle of fear. Ponadto, jeszcze w tym samym roku grupa wydała kompilacje nagrań: Lovecraft i Witch Hearts.
Rok później z członkowstwa w zespole rezygnuje basista Robin Eagleston, ustępując miejsca Dave’owi Pybus. Rok 2002 jest również datą wydania pierwszego albumu koncertowego, który prezentował zeszłoroczny koncert w Nothingham Rock City. W listopadzie z kolei wydano DVD Heavy, Left-Handed and Candid.
W 2003 roku zespół wydał nakładem Sony Music krążek Damnation and a Day, wyróżniający się udziałem filmowej orkiestry symfonicznej i chóru. Po roku wydano album: Nymphetamine, nagrany z nowym gitarzystą James’em Mcllroy. Pomimo kolejnych zmian w składzie zespołu, w 2006 roku udaje się wydać płytę Thornography. Zespół pojawia się ponownie w Polsce, w warszawskiej Progresji, już z nowym członkiem: Martinem Skaroupka. Kolejne albumy wydano w 2008 roku: Godspeed on the Devil's Thunder i w 2010: Darkly Darkly Venus Aversa.
Cradle of Filth to zdobywcy nagrody Metal Hammer Golden Gods Awards w kategorii „Najlepszy Teledysk”- za Babalon A.D oraz nominacji Grammy, Kerrang!Award i Metal Hammer Golden Gods Awards. Swój sukces zawdzięczają w dużej mierze wokaliście, którego autorstwa są poetyckie teksty utworów, wykorzystujące język staro angielski i zainspirowane zarówno twórczością literacką, jak i filmami grozy. W rezultacie, są to mistrzowie tworzonej z pasją mrocznej, energicznej ale i romantycznej muzyki.
Brak komentarzy