Papa Roach to kalifornijski zespół rockowo-nu metalowy. Charakterystyczne dla jego wczesnej twórczości było udane połączenie rocku z rapem. Nazwa, oznaczająca papcię karalucha, pochodzi od dziadka wokalisty, czyli papy, o inspirującym nazwisku Roatch. Zespół powstał w 1993 roku, w Vacaville w Kalifornii. Tworzyli go wówczas: wokalista Jacoby Shaddix, znany jako Coby Dick i Johnny Vodka, perkusista David John Lewis Buckner, gitarzysta Jerry Allan Horton, o pseudonimie Jar Jar i Mr Heater oraz basista Will James. Muzycy zyskali lokalną popularność, łącząc rap, groove funk i hardcore.W 1994 roku nagrali pierwszą EPkę, zatytułowaną Potatoes For Christmasa, a rok później kolejną –Caca Bonita. Do ich wczesnych osiągnięć należy również suport kapeli Deftones. W 1996 roku grupę zaniedbał Will James, którego zastąpił niezwykle muzykalny, aczkolwiek spokojny Tobin Esperance, który już wcześniej angażował się podczas występów zespołu. Muzycy przyjęli również nowego managera, Breta Baira.
W 1997 roku Papa Roach nagrali debiutancki album, który ukazał się pod nazwą Old Friends from Young Years. Dzięki niemu zespół zyskał nowych fanów, występował częściej na scenie, również u boku takich kapeli jak Incubus, Everlast czy Fear Factory. W rezultacie grupa podpisała kontrakt z Dreamworks Records. W 1998 i w 1999 roku muzycy wydali jeszcze dwa mini albumy: 5 Tracks Deep i Let 'Em Know. W 2000 roku, nakładem Dreamworks ukazał się drugi album, pt. Infest, produkcji Jaysa Baumgarnera. Single Last Resort, Broken Home, Between Angels and Insects przyniosły zespołowi międzynarodową sławę, a cały album zyskał status złota w USA. Tym samym, kapela mogła zacząć koncertować w charakterze głównej gwiazdy.
Po dwóch latach prawie nieprzerwanego koncertowania, w 2001 roku podczas festiwalu Ozzfest zespół przeżywał kryzys. Muzycy mieli siebie dość i potrzebowali przerwy. Tymczasem skoncentrowali się na zbieraniu materiału na nową płytę i zażegnali wszelkie konflikty. Album został wydany w 2002 roku, jako LoveHateTragedy. Wyprodukował go Brendan O’Brien. W rezultacie Papa Roach odeszli od rapu, nagrywając bardziej rockowe kawałki. Okładka przedstawiająca bobasa, słuchającego muzyki, symbolizuje otwarty umysł. Płytę promowały single She Loves Me Not i Time and Time Again. Na tym etapie wokalista Coby postanowił powrócić do występowania pod swoim prawdziwym nazwiskiem.
W międzyczasie Papa Roach wzięli udział w trasie koncertowej Eminema, Anger Management Tour oraz w Vans Warped Tour. W 2004 roku fani doczekali się kolejnego albumu, Getting Away With Murder, który pokrył się platyną. Za jego produkcję odpowiedzialny był Howard Benson. Wydano single: Getting Away with Murder, Scars oraz Take Me, przy czym ten drugi zyskał największą popularność. W 2005 ukazało się pierwsze DVD zespołu, pt. Live and Murderous in Chicago, z zapisem z występu, który odbył się 22 listopada w Chicago. Rok później zespół wydaje kolejny album, The Paramour Sessions, nazwany od nazwy posiadłości, w której nagrywany był materiał. Promowały go single: ...To Be Loved, Forever, Time Is Running Out oraz Reckless. W 2008 roku zespół opuścił perkusista Dave Buckner, z powodu problemów z narkotykami. Muzycy rozstali się w zgodzie, jednak pod koniec roku Buckner oskarżył Papa Roach o niewywiązanie się z finansowych zobowiązań. Nowym perkusistą został Tony Palermo.
W 2009 ukazał się album studyjny, zatytułowany Metamorphosis. Poprzedził go singiel Hollywood Whore. Kolejne single wydano do utworów: Lifeline, I Almost Told You That I Loved You oraz Had Enough. W tym samym roku Papa Roach po raz pierwszy odwiedzili Polskę, występując 27 września w warszawskim Klubie Stodoła, jako gość specjalny UnSun. Powrócili 30 lipca kolejnego roku, dając występ w Kostrzynie nad Odra, podczas Przystanku Woodstock.
W 2010 roku pojawił się koncertowy album, Time For Annihilation. Promował go singiel Kick In The Teeth. W tym samym wydano również składankę ...To Be Loved: The Best of Papa Roach, podsumowującą dotychczasowe osiągnięci muzyczne kapeli.
Z Papa Roach współpracowali także perkusista Ryan Brown, gitarzysta Mike Doherty oraz grający na puzonie Ben Luther. Ciekawostka jest, że wszyscy członkowie zespołu, oprócz Jerrego pochodzą z rozbitych rodzin i mieli ciężkie dzieciństwo. Można powiedzieć, że ból z dzieciństwa muzycy wyrażają, otaczając się czernią.
Brak komentarzy