Placebo to trio muzyków różnego pochodzenia, wykonujące muzykę rockową, określaną, jako alternatywną, brit pop, Indie rock czy glam rock. Wokalistą zespołu jest Brian Molko, pochodzący z Belgii, wyróżniający się charakterystycznym wyglądem. Pozostali członkowie Placebo to szwedzki gitarzysta Stefan Olsdal oraz Amerykanin, perkusista Steve Forrest. Zespół odwiedził Polskę sześć razy.
Zespół powstał w 1994 roku, jako duet Briana i Stefana. Obaj uczęszczali do tego samego liceum w Luksemburgu, gdzie Stefan realizował się, jako koszykarz. Muzycy poznali się jednak dopiero w Anglii, w wyniku przypadkowego spotkania na stacji metra South Kensington. Wówczas Brian zaprosił nowopoznanego muzyka na swój występ. Wkrótce założyli zespół o nazwie Ashtray Heart. Początkowo perkusistę zastępował im automat, jednak szybko dołączył do nich w tej roli Steven Hewitt. Ze względu na zaangażowanie w inny projekt muzyczny - Breed, grał na zmianę z Robertem Schultzbergiem, kolegą Stefana. Grupa zmieniła nazwę na Placebo. Molko, Olsdal i Hewitt nagrali wspólnie demo, które w tajemniczy sposób dotarło do Davida Bowiego. Ten otworzył Placebo drzwi do kariery. W styczniu 1995 roku występ zespołu otworzył koncert z okazji pięćdziesiątych urodzin Bowiego, w nowojorskiej Madison Square Garden. Wówczas trio po raz pierwszy zagrało przed dużą publicznością. Potem, Placebo supportowali Bowiego, w czasie trzech koncertów w Stanach Zjednoczonych. Wkrótce ukazał się niezależny singiel, pt. Bruise Pristine.
W 1996 roku Placebo podpisali kontrakt z Caroline Records i składzie z Schultzbergiem nagrali pierwszy album, zatytułowany Placebo. Wydawnictwo zdobyło w Wielkiej Brytanii status złotej płyty. Single Come Home i Nancy Boy stały się hitami. Zespół od początku postrzegany był, jako kontrowersyjny, ze względu na nietypowy, kobiecy styl Briana, który nosił makijaż i damskie ubrania, a nawet otwarcie przyznawał się do biseksualności. Z kolei Stefan nie ukrywał faktu, że jest homoseksualistą.
Po nagraniu debiutanckiego krążka, Shultzberg, z którym reszta grupy nigdy nie potrafiła znaleźć wspólnego języka, odszedł. W grudniu 1996 roku za perkusją na stałe zasiadł Hewitt.
Brian, który w przeszłości planował karierę aktorską, postanowił zagrać w filmie lubianego przez niego reżysera, Todda Haynesa, pt. Velvet Goldmine. Film opowiadał o epoce glamrocka. Molko dostał rolę lidera zespołu Flaming Creatures – Malcolma, natomiast reszta zespołu pojawiła się w charakterze pozostałych członków tej kapeli. Na ścieżce dźwiękowej do tego filmu ukazał się utwór z repertuaru znanej grupy T-Rex, 20th Century Boy, w wykonaniu Placebo.
W 1998 roku ukazał się drugi album trio, pod nazwą Without You I'm Nothing. Tytułowy utwór został nagrany z Davidem Bowie. Ukazawszy się następnego roku, odniósł sukces również poza Wielką Brytanią, podobnie jak cały album. Single Pure Morning i Every You, Every Me, okazały się przebojami. Jednocześnie zwrócono uwagę na talent Briana, jako autora tekstów, nie koncentrując się już na jego odmiennym stylu bycia.
W 2000 roku ukazał się nowy album trio, Black Market Music, który potwierdził ich talent. Wydane w postaci singli Taste in Men, Special K, Black-Eyed, Slave to the Wage, a także piosenka Passive Aggressive to najbardziej popularne utwory z tej płyty. Po odbyciu trasy koncertowej, każdy z członków zespołu zakupił własne studio nagraniowe, w którym pracował nad materiałem do kolejnej płyty. Sleeping with Ghosts ujrzał światło dziennie w 2003 roku, dzięki owocnej, aczkolwiek trudnej współpracy z producentem Jimem Abbissem. Tytuł płyty nawiązuje do duchów związków, które nieustannie nawiedzają ludzi. Zresztą większość swoich tekstów Molko opiera na własnych doświadczeniach. Ukazała się również reedycja płyty, zawierająca covery, m.in. z repertuaru Kate Bush, The Pixes, The Smiths. Rok później natomiast, wydano składankę, pt. Once More With Feeling, będącą zbiorem dotychczasowych singli. Na płycie ukazała się jednak jedna nowa piosenka. Ponadto, do wydawnictwa dołączono krążek z remiksami, a ramach promocji wydano single: Twenty Years i Protège-moi.
W 2006 roku Placebo wypuścili na rynek muzyczny kolejną płytę, Meds, zawierającą dodatkowo dvd z dokumentem o zespole i nagraniem z koncertu Placebo i The Cure, który miał miejsce 14 października 2004 roku w Le Zénith, w Paryżu. Singlami promującymi album były: Because I Want You, Song to Say Goodbye, Infra-Red, Meds oraz Follow the Cops Back Home.
Ostatnim wydawnictwem grupy jest album Battle for the Sun, który pojawił się w czerwcu 2008 roku. Promował go tytułowy utwór, a także single: For What It's Worth, The Never-Ending Why, Ashtray Heart i Bright Lights.
Brak komentarzy