Zgadzam się każdy ma inne priorytety w życiu i nie można ich wartościować, jeden człowiek da światu siebie, drugi mądre dzieci, inny wynalazek itd. A ten co tylko będzie żył i nic nie da też jest potrzebny. O sensie życia warto rozwawiać ale bez oceniania kto żyje mniej a kto bardziej wartościowo.

A po świętach już tylko kilka dni i Sylwester. Jeszcze 21 dni do mojego wyjazdu w góry. Już się nie mogę doczekać, bo od października już z K. tylko na to czekamy. Jak są świąteczne zakupy z rodzicami, tak przed Sylwestrem są zakupy z chłopakiem. Uwielbiam to :)))

Ja mam podobnie :) Ale równie dobrze mogłabym spędzić święta i przygotowania do nich bez wkurzania się ;)
Najbardziej lubię wigilię - ma nastrój i czar. Potrawy są w tym dniu wyjątkowe dobre, bo jak jest pierwszy dzień świąt to tylko wielkie obżarstwo. A i jeszcze prezenty w wigilię, jak mogłam zapomnieć ;)
Wszyscy są razem, jest na pewno dużo śmiechu i gadania :) Zdecydowanie daleko wtedy do pracy i szkoły. I to jest to!

W sklepach szał, ludzie narzekają na kryzys (jaki kryzys?!) a po zachowaniach widać zupełnie co innego.

Pewnie jak w każdym domu. Szamotanina, sprzątanie, wkurzona mama, bo jej nikt nie chce pomóc :) Ale ja to wszystko lubię, odczuwam wtedy właśnie nastrój świąt. Jak się choinkę ubiera, jak się stoi w markecie z 2 godziny w kolejce prawie kilometrowej, wszystko to wyjątkowo mnie nie denerwuję. Mogę patrzeć po ludziach, co mają w koszyka na święta. Zawsze kuzynka przyjeżdża z Warszawy. Okres świąt jest dla mnie okresem rodzinnym. I znacznie bardziej wolę przeżywać święta Bożego Narodzenia, niż Wielkanocy. A jak jest u Ciebie ?

Tłumy na ulicach, ciągłe wydatki i chaos...
Czy o to chodzi w świętach? Czy ludzie nie powinni bardziej skupić się na tym, że jest to przede wszystkim święto religijne i czas spędzony z najbliższymi?

Mnie najbardziej przeraża w naszej mentalności to, że "trzeba" się objeść, żeby brzuch pękał i potem cierpieć przez kilka godzin. Po co, na co to komu? A jak nie to gospodyni się obraża, bo się jedzenie zmarnuje. I weź tu człowieku coś zrób, żeby było ok.

Jak u Was wyglądają przygotowania i okres świąt?

Pytanie "czy WIERZYSZ w Boga?" - a przecież wiary nie można udowodnić na 100% I to jest w tym tajemnicze i piękne.
Wierzę w Boga i chodzę do kościoła. Wielu rzeczy nie rozumiem, z częścią prowadzę wewnętrzną walkę. Ale to nie znaczy, że tak ma zostać. Staram się słuchać tego, co mówią na mszy. Nie przyjmuję jednak wszystkiego bezkrytycznie.
A co do księży to są oni bardziej kuszeni do złego od zwykłych ludzi. Szatan swoje "starania" wkłada w sprowadzenie ich na zła drogę, bo wiele osób patrzy na ich postępowanie.

Nie słuchać co POWINNO się robić. Być szczęśliwym człowiekiem. Pokonywać wewnętrzne bariery, słabości. Rozwijać się, mieć pasje. Uśmiechać się do ludzi. Bo ludzie są jak lustro - jak ich potraktujesz, tak sam będziesz potraktowany. Ale bez naiwności. Szukać ciągle odpowiedzi na pytania, następne i następne. Kochać najbliższych.
Tak, o to mi właśnie chodzi w życiu.

Uważam, że każdy człowiek ma w sobie ukryty potencjał, który w taki czy inny sposób ma się przyczynić do polepszenia bytu ludzkości i/lub osób go otaczających. Prawdziwą sztuką samą w sobie jest odnalezienie swojego prawdziwego potencjału i późniejsze jego eksploatowanie w ten sposób, aby służył on pozostałym osobom i nam samym. Właśnie to uważam za sens życia każdej chodzącej ludzkiej istoty po naszej planecie.

Prawdopodobnie Bo istnieje, choć nigdy na 100% nie zostało to udowodnione i chyba nigdy nie zostanie. Osobiście wierzę w Boga, nie wierzę jednak w kościół jako instytucję oraz księży. Uważam, że ksiądz to jest zawód, profesja podobnie jak prawnik, lekarz czy jakikolwiek inny. Za dużo się słyszy różnego rodzaju historii dotyczących księży, by być święcie przekonanym o ich misji do której powołał ich Bóg.

Kiedyś bardzo często czytywałem Nowy Testament. Moją szczególną uwagę przykuła Apokalipsa świętego Jana, która w jednoznaczny sposób opisuje zagładę świata i powstanie "Nowego Świata" zanim nastąpi jego koniec i Sąd Ostateczny. Sama Apokalipsa jest dość trudna do zrozumienia i przez wielu w bardzo różny sposób interpretowana. Bardzo wielu wysokich rangą dostojników kościoła katolickiego sprzeciwiało się włączeniu tejże księgi do kanonu, albowiem była ona zbyt kontrowersyjna i bardzo często mocno nadużywana przez heretyków. Polecam wszystkim zapoznanie się z nią, można ją również znaleźć pod innym tytułem a mianowicie "Objawienie świętego Jana".